วันพฤหัสบดีที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2554

เรามีสิทธิเลือก ทำไมต้องรอให้ใครมาบอกเลิก





"ความรัก" เป็นสิ่งที่คาดเดาได้ยาก มีอะไรให้ตื่นเต้นและค้นหาอยู่เสมอ ถึงแม้คุณจะรู้สึกว่าทำทุกวันให้มีความสุขแล้วก็ตาม อาจเพราะวินาทีนี้เรากำลังยิ้มหน้าบาน นาทีต่อไปหัวเราะเสียงดัง แต่ชั่วโมงถัดไปเราอาจกำลังนั่งร้องไห้เสียใจอยู่ก็ไ ด้ (จริงไหม) ดังนั้น อย่าไปยึดติดกับมันมากเกินไปนัก

จริงอยู่ที่ความรักเป็นแรงขับเคลื่อนให้ชีวิตเดินไปข ้างหน้าอย่างมีความสุข แต่อย่าลืมว่าความรักก็นำพาความทุกข์มาให้เราเช่นกัน เพราะเมื่อ "หมดรัก" อะไร ๆ ก็คงไม่สวยงามอย่างที่วาดฝัน และประโยชน์สุดคลาสสิกอย่าง "เลิกกันเถอะ" ก็มักหลุดออกมาจากปากคนหมดใจ

ซึ่งจริง ๆ แล้วถึงจะยัง "รัก" จนล้นใจอยู่ ก็สามารถพูดคำนี้ออกมาได้เหมือนกันนะ หากคุณรู้สึกเหน็ดเหนื่อย อ่อนล้าอ่อนแรงกับความรักครั้งนี้เหลือเกิน หรือรู้ทั้งรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้รักกันแล้ว แต่ก็ทนยื้อเพื่อหลอกตัวเองว่ายังมีความสุข เพียงเพราะ "เหงา"... "คุ้นเคย" ... "ผูกพัน" หรือเพราะเหตุผลอะไรก็ตาม

ทำไม ต้องรอให้ใครมาบอกเลิกคุณล่ะ ในเมื่อคุณเองก็มีสิทธิเลือก...เลือกที่จะฝืนคบแต่เจ ็บอยู่ร่ำไป หรือเลือกที่จะเจ็บปวดซะตอนนี้ แต่ต่อไปจะยิ้มได้กว้างกว่าเคย ลองถามใจตัวเองดัง ๆ ว่าทำไมต้องให้ใครมาเลือกว่าเราควรจะสุขหรือทุกข์ ชีวิตเรา...เราต้องเลือกเอง จะเดินหน้า จะถอยหลัง หรือจะหยุดอยู่กับที่ คุณเองเท่านั้นที่จะกำหนด

อย่า เอาชีวิตและความรู้สึกไปฝากไว้ที่ "คนอื่น" มากเกินไป เราเกิดมาเพื่อมีความสุขบนโลกใบกลม ๆ ใบนี้ อย่าให้คนอื่นมาทำร้ายจนเรารู้สึกทุกข์มากกว่าสุขสิ! 
 
 
ขอบคุณที่มา : จันทร์เจ้าขา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น